Dit is het verhaal van hoe ik Bolivia net op tijd kon verlaten, alvorens het onmogelijk werd.

Op 23 oktober, ik was nog in Peru, kreeg ik de eerste ongeruste berichten van familieleden over de situatie in Bolivia. Er was onrust uitgebroken na de verkiezingen. Morales, de president, zou fraude gepleegd hebben. Ik besloot me te informeren alvorens ik naar daar zou reizen.

Op 28 oktober contacteerde ik de busmaatschappij met de vraag of de situatie nog veilig was. Dit was hun antwoord:

“The situation is not affecting our routes, all our buses have been departing as normal. In any last scenario anything happens we will of course inform our passengers.”

De website van de Belgische overheid zei gewoon manifestaties te vermijden, en gaf een link naar een website met daarop een kaart met alle wegblokkades. De route tussen Peru en La Paz was volledig vrij, alsook de weg naar het Zuiden naar Uyuni waar ik later naartoe zou gaan.

Aangezien de protesten zich concentreerden in het oosten van het land, en niet in de regio waar ik naartoe zou gaan besloot ik het erop te wagen.

Op 2 november kwam ik aan in La Paz. Het was Dia de Los Muertos weekend, en alles was rustig. Er ging wel af en toe een strijkertje af en er waren wat betogingen, maar alles was vreedzaam. Er hing een optimistische sfeer: alsof het volk voelde dat ze verandering konden brengen.

Op 5 november begon ik door te hebben dat er spanning in de lucht hing, na zonsondergang merkte ik heel wat gemaskerde betogers op in de buurt. Kartonnen dozen werden in brand gestoken in de straten en veel mensen droegen veiligheidshelmen: alsof ze zich opmaakten voor een gevecht. Ik besloot me naar m’n hostel te haasten en de volgende dag te vertrekken. Heel de nacht door waren er onrusten, in mijn hostel kon ik alles horen. Bommetjes, geroep, getier, pure chaos.

Op 6 november zou ik een bus nemen naar Uyuni, waar ik een driedaagse tour van de zoutvlakten zou doen. Gedurende de dag was het relatief rustig, de buurt waar ik verbleef werd wel volledig afgesloten van het verkeer. Mijn bus vertrok om 9 uur ‘s avonds, maar omdat er een zekere spanning hing in de buurt en er enorm veel betogingen waren besloot ik om zes uur al te voet naar het busstation te gaan, kwestie van niet in het donker te moeten lopen.

Ik kon het busstation veilig bereiken, maar om negen uur was er nog steeds geen bus te zien. Er waren rellen uitgebroken in de buurt van de luchthaven van El Alto. De oppositieleider werd vastgehouden op de luchthaven door aanhangers van President Morales, en mijnwerkers gebruikten hun dynamiet in de straten rond de luchthaven. De bus die ik zou moeten nemen zat vast voorbij de luchthaven. De mensen van de busmaatschappij keken erg bezorgd, we keken naar het nieuws en ik hoopte dat ik deze stad zou kunnen verlaten.

Rond half twaalf kregen we het woord van de mensen van de busmaatschappij dat ze een oplossing hadden. Een oudere krakkemikkige bus bracht ons naar de tourbus via een omweg. We vertrokken zonder noemenswaardige problemen, en zoals verwacht was de weg naar Uyuni vrij.

Op 7 november, om half zeven ‘s morgens kwamen we aan in Uyuni. Ik besloot niet meer terug te keren naar La Paz, ondanks het feit dat ik een vliegticket had vanuit La Paz naar Buenos Aires zes dagen later. Veiligheid gaat voor op geld.

Ik begon aan m’n driedaagse tour naar de zoutvlakten van Uyuni. Het was prachtig, een video volgt nog! Drie dagen zonder internet is niet ideaal als je in een land in crisis zit, maar we besloten allemaal er het beste van te maken. Uyuni is een veilige regio, er kon ons niets overkomen en er werd ook niet geprotesteerd.

Op 8 november, dag twee van de driedaagse tour, werden we geïnformeerd dat de grensovergangen naar Peru, Paraguay en Argentinië geblokkeerd waren. Er was bewijs bekend gemaakt dat Morales gefraudeerd had en het volk was woest. De weg naar Argentinië was mijn noodoplossing, en die was nu ook geblokkeerd. Het was moeilijk om nog te genieten van de tour, maar ik besloot er het beste van te maken. Ik was veilig, en ik kon nog altijd naar Chili als het moest.

Op 9 november kwam ik terug aan in Uyuni. Zelfs in deze regio waren protesten uitgebroken. Vreedzaam, dat wel. Maar zou het zo blijven? Vanuit de pizzazaak zagen we mijnwerkers uit andere regio’s protesteren. De weg naar Argentinië was terug vrij, en ik kocht een busticket. Ik wilde het land uit. De locals zeiden me letterlijk: “Get the fuck out”, en dat was ik van plan.

Op 10 november, om 6u ‘s morgens vertrok de bus. Ik ontmoete de super sympathieke steph van Big World Small Pockets, ga zeker haar blog eens bekijken! Ze vertelde me over haar heltocht van La Paz naar Uyuni. Tweeëntwintig uur had ze in de bus gezeten, met blokkerende protesteerders die geld eisten en andere miserie.

Om 10u stopte de bus. Ik keek naar buiten en zag bomen op de weg liggen. Morales supporters hadden de weg geblokkeerd. Drie kwartier lang gebeurde er niets. Toen begon het te regenen en te hagelen. De Morales aanhangers besloten dat hun idealen niet belangrijker waren dan nat worden en ze kropen terug allemaal op de vrachtwagen waarmee ze naar daar gekomen waren. De weg werd vrij gemaakt en we konden verder.

Aan de grens aangekomen voelde ik een enorme opluchting. Ik had me geen moment echt onveilig gevoeld, maar het vooruitzicht om in een land vast te zitten waar een hele dag rellen zijn en voedselbedeling volledig geblokkeerd was, daar had ik geen zin in. Vast komen te zitten in een potentiële hongersnood, dat was niet mijn idee van vakantie.

We staken de grens over. We namen een andere bus. Ik nam afscheid van Steph die onderweg afstapte in een gezellig dorpje.

‘s Avonds kwam het nieuws dat Morales ontslag nam. Het leger had hem er eigenlijk toe verplicht. Overal in Bolivia braken rellen uit. Ik was veilig in Argentinië, maar sommige van de mensen met wie ik gereisd had niet.

Vandaag zijn we 12 november. Straks neem ik een vliegtuig vanuit San Salvador de Jujuy naar Buenos Aires. Terwijl Bolivia in brand staat kan ik verder reizen. De Britse overheid geeft een negatief reisadvies. Ik hoop dat iedereen die ik onderweg ontmoette veilig is. En dat democratie snel hersteld zal zijn in dat prachtige land.

Nog op zoek naar accommodatie?

Deze tool zal je helpen de goedkoopste en beste slaapplaatsen te vinden:

1 reply

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.